Johan's Thoughts

C Function pointers

2011-07-05T15:10:00.005+02:00

Just some old snippet on the C syntax for function pointers.

#include <stdio.h>

typedef int (*TFunction)();

TFunction gVarFunction;

int mf1(int x) { printf("hallo %d\n", x); return 0; }
int mf2(int x) { printf("hello %d\n", x); return 0; }

void StoreFunction(TFunction param) { gVarFunction = param; }

int main (int argc, const char * argv[]) {
  StoreFunction(mf1);
  gVarFunction(2);
  
  StoreFunction(mf2);
  gVarFunction(6);

  return 0;
}

The output being:
> hallo 2
> hello 6

Lazy Image loader

2011-06-24T00:37:00.010+02:00

When you have a long page with many images, you can save your server some bandwidth and/or peak loading by only loading the images that the user can see. Even if all images are seen by the user, it spreads the load and those that are not scrolled within view, are not loaded at all. Simple example. Feel free to copy, a mention of the source would be polite.

Give your images the class "lazy"
Put the url of a waiting image in the "src" attribute (a nice spinning ball")
put the real url of the image in the "alt" attribute
put your "alt" tekst in the "title" attribute
include the jQuery javescript lib
add the code below in the script tag.

Have fun, Johan.

<!DOCTYPE html>
<html lang="en">
<head>
 <meta charset="utf-8">
 <title>Lazy Loader</title>
 
 <script src="https://ajax.googleapis.com/ajax/libs/jquery/1.4.4/jquery.min.js"></script>
 <script type="text/javascript">

 // Lazy Loader by Johan Coppieters - Feel free to copy.
 var gAllImagesLoaded = false;

 function LazyLoad(){
  if (! gAllImagesLoaded) {

   var aWindow = $(window);
   
   // add pixels to the "0", if you want the image to load earlier
   var aScrollPos = aWindow.height() + aWindow.scrollTop() + 0;

   // get imgs not loaded
   $('img.lazy').each(function(){
    var anImg = $(this);
    // we only check images coming from the bottom, not top
    if(anImg.offset().top < aScrollPos){
      anImg.attr('src', anImg.attr('alt'))
         .attr('alt', anImg.attr('title'))
         .removeClass('lazy');
    }
   });
   
   gAllImagesLoaded = $('img.lazy').length = 0;
  }
 }


 $(document).ready(function(){
   LazyLoad();
   $(window).scroll(LazyLoad);
 });

 </script>
</head>

<body>
<h1>Lazy Loader</h1> <p>by Johan Coppieters.</p>

<img class="lazy" alt="http://www.bobdylan.com/sites/www.bobdylan.com/files/imagecache/cover_300/worldgonewrong.jpg" 
         src="http://dominios.googlecode.com/files/ajax-loader.gif" title="Bob Dylan" height="200" ><br><br>
<img class="lazy" alt="http://www.bobdylan.com/sites/www.bobdylan.com/files/imagecache/cover_300/live1966_0.jpg" 
         src="http://dominios.googlecode.com/files/ajax-loader.gif" title="Bob Dylan" height="200" ><br><br>
<img class="lazy" alt="http://www.bobdylan.com/sites/www.bobdylan.com/files/imagecache/cover_300/mtvunplugged_1.jpg" 
         src="http://dominios.googlecode.com/files/ajax-loader.gif" title="Bob Dylan" height="200" ><br><br>
<img class="lazy" alt="http://www.bobdylan.com/sites/www.bobdylan.com/files/imagecache/cover_300/saved.jpg" 
         src="http://dominios.googlecode.com/files/ajax-loader.gif" title="Bob Dylan" height="200" ><br><br>
<img class="lazy" alt="http://www.bobdylan.com/sites/www.bobdylan.com/files/imagecache/cover_300/moderntimesbobdylan.jpg" 
         src="http://dominios.googlecode.com/files/ajax-loader.gif" title="Bob Dylan" height="200" ><br><br>
<img class="lazy" alt="http://www.bobdylan.com/sites/www.bobdylan.com/files/imagecache/cover_300/bestofbobdylan_0.jpg" 
         src="http://dominios.googlecode.com/files/ajax-loader.gif" title="Bob Dylan" height="200" ><br><br>
<img class="lazy" alt="http://www.bobdylan.com/sites/www.bobdylan.com/files/imagecache/cover_300/nodirectionhome.jpg" 
         src="http://dominios.googlecode.com/files/ajax-loader.gif" title="Bob Dylan" height="200" ><br><br>
<img class="lazy" alt="http://www.bobdylan.com/sites/www.bobdylan.com/files/imagecache/cover_300/live1964.jpg" 
         src="http://dominios.googlecode.com/files/ajax-loader.gif" title="Bob Dylan" height="200" ><br><br>
<img class="lazy" alt="http://www.bobdylan.com/sites/www.bobdylan.com/files/imagecache/cover_300/live1975.jpg" 
         src="http://dominios.googlecode.com/files/ajax-loader.gif" title="Bob Dylan" height="200" ><br><br>
<img class="lazy" alt="http://www.bobdylan.com/sites/www.bobdylan.com/files/imagecache/cover_300/loveandtheft.jpg" 
         src="http://dominios.googlecode.com/files/ajax-loader.gif" title="Bob Dylan" height="200" ><br><br>
<img class="lazy" alt="http://www.bobdylan.com/sites/www.bobdylan.com/files/imagecache/cover_300/EssentialDylan.jpg" 
         src="http://dominios.googlecode.com/files/ajax-loader.gif" title="Bob Dylan" height="200" ><br><br>
<img class="lazy" alt="http://www.bobdylan.com/sites/www.bobdylan.com/files/imagecache/cover_300/30thanniversary.jpg" 
         src="http://dominios.googlecode.com/files/ajax-loader.gif" title="Bob Dylan" height="200" ><br><br>
<img class="lazy" alt="http://www.bobdylan.com/sites/www.bobdylan.com/files/imagecache/cover_300/ohmercy.jpg" 
         src="http://dominios.googlecode.com/files/ajax-loader.gif" title="Bob Dylan" height="200" ><br><br>
<img class="lazy" alt="http://www.bobdylan.com/sites/www.bobdylan.com/files/imagecache/cover_300/downinthegroove.jpg" 
         src="http://dominios.googlecode.com/files/ajax-loader.gif" title="Bob Dylan" height="200" ><br><br>
<img class="lazy" alt="http://www.bobdylan.com/sites/www.bobdylan.com/files/imagecache/cover_300/empireburlesque.jpg" 
         src="http://dominios.googlecode.com/files/ajax-loader.gif" title="Bob Dylan" height="200" ><br><br>
<img class="lazy" alt="http://www.bobdylan.com/sites/www.bobdylan.com/files/imagecache/cover_300/reallive.jpg" 
         src="http://dominios.googlecode.com/files/ajax-loader.gif" title="Bob Dylan" height="200" ><br><br>
<img class="lazy" alt="http://www.bobdylan.com/sites/www.bobdylan.com/files/imagecache/cover_300/infidels.jpg" 
         src="http://dominios.googlecode.com/files/ajax-loader.gif" title="Bob Dylan" height="200" ><br><br>


</body>
</html>

Ieder zijn titel

2011-02-05T11:40:00.007+01:00

Recent zag ik op Facebook dat ik nog "General Manager" van Duo nv was. Het bedrijf heb ik nu meer dan een jaar geleden verkocht. Ik werk er nog, maar ben geen afgevaardigd bestuurder meer. "R & D" staat er nu onder mijn naam... Dus: "Edit Profile" ...

Geen 10 seconden later kwam direct de vraag van mijn Facebook verslaafde zus: en wat wil dat dan zeggen?

Zo kwamen we snel uit op de ronkende titels die mensen zich graag aanmeten en waarvan niemand, meestal zij zelf ook niet, weten waarvoor ze staan.

Secretaresses zijn al lang office managers geworden.
Vertegenwoordigers zijn ondertussen Sales Reps.
Business manager is ook zo een, wat zouden zo'n mensen dan wel managen in tegenstelling tot anderen...

Erg in zijn de 3letter woorden uit de States bij KMO's die meestal enkel in Vlaanderen opereren:

- CFO (Financieel directeur was te moeilijk)
- COO (Wat dat voorstelt in een klein bedrijf...)
- CIO en CTO (beide allicht iets zoals Informatica directeur, maar wel per definitie geen echte informatici, meer mensen die projecten proberen te beheren en vooral met budgetten kunnen jongleren).

Al was er al niet genoeg verwarring, want in Belgie hebben BVBA's zaakvoerders en NV's afgevaardigd bestuurders. Vaak zie je bestuurders die zich zaakvoerder noemen (groeipijnen?) en uiteraard ook omgekeerd. Nu zien ze liever CEO op hun visitekaartje staan.

Titels zoals CFO, CEO, CTO e.d. geven heel vaak de culturele verandering aan binnen een bedrijf. Mensen denken vaak dat hiermee hun bedrijf echt gaat veranderen, moderniseren,... Zonder dat ze het meestal beseffen of willen zien, drukken deze 3letter woorden eigenlijk direct "old school" op het bedrijf,

Veel leuker zag ik kort geleden in een modern bedrijf titels verschijnen als "Director of First Impressions" (de receptioniste), "Director of Decisions", "Creator of Cool Stuff, "Help desk technician", "Library Diva", "Guy in Charge", "ENO" (Evil Network Overlord voor de netwerk beheerder) enz... Het bedrijf straalde tenminste creativiteit uit.

Ik kan er me een hele hoop grappige voorstellen en ook een aantal die ik ergens las. Misschien moeten we eens een lijstje beginnen:

- Crease Elimination Specialists (de strijkdienst)
- Landscape Maintenance Engineer (tuinman)
- Visual Display Architect (ruitenwasser)
- Optics Controller (barman)
- MVA Manager (Manusje Van Alles - mijn zus)
- CCO (Chief Coffee Officer - zo hoorde ik recent iemand genoemd worden omdat hij zich liefdevol over het nieuwe koffieaparaat ontfermde)
- Chief Hapiness Officer

Alle aanvullingen welkom, laat maar komen (er staan er al bij)
Johan. Black Belt Software Engineer :-)

Lenzen

2009-11-16T09:54:00.006+01:00

Vraag van een vriend: We willen graag in B&H een telelens kopen voor onze Canon reflex camera (Rebel). Kan je prijs/kwaliteit iets voorstellen. Het is niet bedoeld om onder water te fotograferen :-)

Mijn antwoord: Ik geniet ongelooflijk van mijn Sigma 28-300mm voor mijn Nikon D200 da's van kort bij, tot redelijk ver, door zijn ver bereik en beperkte diameter, pakt hij iets minder licht, dus niet ideaal voor binnen (zonder flits) of voor donkere omgevingen, maar door zijn lage lichtgevoeligheid best betaalbaar en "mee-sleurbaar" wegens klein en licht (260€ bij mijn hofleverancier http://www.cameranu.nl nen toffe gast, al is het een Nederlander).

Er bestaat ook een 18-250mm zag ik, da's misschien nog iets beter, je kan meer breedhoek (18mm, ipv mijn 35mm) en toch nog redelijk dicht bij halen (250mm, ipv mijn 300mm), ook van Sigma en aan een 380€.

Dus 't hangt er vanaf wat je wil natuurlijk:
- echt heel ver zoomen voor vogeltjes, dan moet je naar grotere zoom's gaan (en naar een statief om het beeld scherp te houden, met die zoomfactoren is een lichte trilling al genoeg voor een wazig beeld)
- wil je iets polyvalents en wil je niet van lens wisselen dan is iets zoals bovenstaand een leuke oplossing

Wat gedachten:
- als je 2 lenzen wil, dan mag er een beetje overlap zijn, bvb iets voor binnen 18-150mm ofzo en voor buiten en ver 50-500mm
- Als je er maar 1 wil meedoen, dan moet je naar een 18-250 of 35-300mm
- Bovenop zo'n weinig lichtgevoelige all-round les (genre 18-250 of 35-300mm) zou je een kleinere veel lichtgevoeligere kunnen bijnemen voor bvb binnen, familie, museum, e.d. (bvb 17-70mm), dat lijkt me een zeer goeie setup voor ons amateurs.

Te weten:
- De meest gangbare digitale reflex camera's hebben een kleiner opname element dan de grootte van het vroegere negatief. Dit heeft een impact op de zoom factor van je lens. Bij de Rebel moet je alles met 1,5 vermenigvuldigen (dus een 300mm is eigenlijk al een 450mm lens, wat toch een grote zoomfactor is, best leuk dus.... maar dat geldt ook voor de andere kant: de 35mm -breedhoek, om heel veel op je scherm te krijgen- wordt dus 52,5mm. En om je een idee te geven 50mm op een normaal negatief is wat onze ogen ook doen, dus dat is neutraal - niet vergroot/verkleind. Vandaar mijn intresse in een 18-250mm, dat wordt dan in 't echt voor jouw Rebel 27-375mm, geen super zoom, maar toch nog een redelijke breedhoek)
- De andere cijfertjes op de lens: maximale "aperture" , of "f-stop" is in mensentaal een beetje de maat voor licht dat het ding doorlaat. Jammer genoeg: hoe meer licht - hoe dikker, maar vooral hoe meer glas en ook hoe zwaarder, maar jammer genoeg ook: hoe meer geld.... Denk er aan dit wordt steeds geschreven als "stops" 2.8, 4.0, 4.5, 5.3, 6.0 enz... maar da's eigenlijk 1/2.8 en 1/5.3 dus een 2.8 laat veel meer licht door dan een 5.3. (om volledig te zijn, dit zijn de gangbare stops: f/1, f/1.4, f/2, f/2.8, f/4, f/5.6, f/8, ... en tussen elke stop is er een x2 factor in meer licht, dus een 2.0 laat 2x zoveel licht door als een 2.8 lensopening...)

Tot zover de les, hopelijk heb je er iets aan, in elk geval elk lens eens op je camera laten zetten en door kijken in de winkel, zo krijg je een best idee want die "mm"s willen zeggen.

Universiteit onwaardige opleiding Informatica aan de RUG

2008-12-03T20:30:00.003+01:00

Volgend jaar wordt mijn zoon 18, hij is dus druk bezig om uit te kijken hoe hij zijn studies zal voortzetten. Op regelmatige tijdstippen sturen universiteiten dan ook de nodige folders door met daar elk hun programma, lees visie, als invulling van de verschillende richtingen.

Ook al vindt hij Informatica meer een middel dan doel, toch wordt ook hier het curriculum onder de loep gehouden. Deze middag kwam een lading promotiemateriaal van de RUG toe, na een korte blik over zijn schouder, werd het me echt te veel. Allicht in de hand gewerkt door de opgelopen frustratie bij het bezoek dit weekend aan de nieuw geopende FNAC in Brugge: In de zogeheten “informatica boeken afdeling” vond ik welgeteld 1 boek over informatica en gingen alle 100 andere boeken over het aanleren van één of andere pakket en assimileren van een aantal kunstjes.

Wat was nu die spreekwoordelijke druppel in het curriculum van de RUG die de emmer deed overlopen. In het eerste jaar vond ik 2 cursussen die volgens mijn bescheiden mening niets met Informatica op academisch niveau te maken hebben. “Computergebruik” en “Scripting talen”.

Neen, het is geen wetenschappelijk onderzoek naar computergebruik, je moet het letterlijk nemen, een korte greep uit de beschrijving: “… je maakt kennis met tekstverwerkers, rekenbladen en presentatie software … je leert iets over elektronische post en webpagina’s… kortom je wordt een gevorderde gebruiker van Windows …”. Ik dacht waarlijk dat ik de beschrijving van een VDAB herscholingcursus aan ‘t lezen was. Dit hoort voor mijn part eender waar thuis, behalve in een universitaire opleiding tot Informaticus.

Misschien ben ik van de oude stempel, maar ‘t verschil tussen pas afgestudeerden van een hogeschool en van een universiteit zit hem net hier in. Je verwacht van een universitair dat hij een heel brede bagage heeft mee gekregen, je verwacht niet dat hij een aantal specifieke producten kent en zomaar direct inzetbaar is in het volgende MS-Access project. Hij moet voor de rest van zijn carrière zich met de opgedane kennis kunnen inleven in een breed spectrum van problemen. Staat hij voor iets onbekend, dan zal zijn vorming hem toelaten hier snel vat op te krijgen.

Je verwacht dus dat die mensen geschoold worden in algoritmes, database theorie, patterns, algebra, numerieke wiskunde, data structuren, geavanceerde computer talen, AI, computerarchitectuur, enz… Maar zeker niet zoals ik voort citeer uit de 2de vernoemde cursus van de RUG: “… Bij Windows gebruik je VBScript … toegepast in Excel en Access …. Je schrijft nu scripts waarmee de computer dit vervelende werk kan overnemen… ”

Dit is echt universiteit onwaardig en een aanfluiting van de wetenschappelijke opleiding. Een faculteit staat en valt met de aanwezigheid van goeie profs die instaan voor opleiding en onderzoek, als dit de maatstaf voor Gent is…

Snel ben ik even gaan kijken naar VUB en KUL. Mijn gemoed werd gerustgesteld, ze hebben daar blijkbaar wel het licht zien branden. Curricula van andere universiteiten ben ik niet gaan bekijken, ik vind het zo al erg genoeg dat elk dorp tegenwoordig een universiteit heeft. Weggegooid geld en een totale versnippering van intellect en onderzoek. En dat in een landschap zo klein als Vlaanderen, dat gaat mijn petje te boven. Stof dus voor een volgend bericht.

En voor zij die twijfelen, lees gerust eens "On the Cruelty of Really Teaching Computer Science" door Dijkstra die 20 jaar geleden in een handgeschreven document de toenmalige state-of-the-art van Computer Science Education besprak

Privacy zin-en-onzin

2007-02-19T10:13:00.000+01:00

Deze reactie kwam er op een artikel van Jacqueline Goossens in De Morgen Magazine van 17 februari 2007. Een dag later kreeg ik prompt antwoord van haar.

-------

Beste Jacqueline,

Ik ben het volledige met je eens dat stop-and-frisks a ratio van 3% blanken en 64% zwarten een scheve verhouding is in een precinct waar er een bijna gelijke spreiding van rassen is. Een jammerlijk feit, allicht heeft angst voor moslim terreur ook binnen die groep de verhoudingen doen scheefzakken. Laat ons hopen dat harde cijfers en het slijten van de jaren dit langszaam allemaal zal uitvagen en dat iedereen terug (of eindelijk) een gelijke behandeling krijgt.

Waar echter mijn haar regelmatig wel eens van recht komt, is het verzet van de zogenaamde "privacy" beschermers. Het zinloze gevecht tegen het niet mogen gefilmd of gecontroleerd worden. De onterechte verontwaardiging toen Swift informatie verstrekte over internationale bank transfers aan Amerikaanse inlichtingsdiensen. Het bij verdenking niet mogen naar je papieren gevraagd worden....

Enerzijds is dit toch reeds een gevecht tegen de windmolens: we worden op allerlei manieren gevolgd. (bankkaarten, SIS-kaarten, grootwarenhuis klanten kaarten, doktersvoorschriften met barcodes, camera's aan bankautomaten, in warenhuizen, op straat, enz...)

En ook anderzijds: indien je niets verkeerd doet, wat heb je dan te verbergen? Als ik in Leuven een pintje ga pakken, in Brussel ga shoppen of 2 flessen champagne met mijn echtgenote koop in een warenhuis, waarom zou ik dit dan willen verbergen? Indien ik echter vergezeld van een prostituee in Gent een wapen koop bij een duistere autoverkoper, waarom zou dit dan wel moeten verborgen worden of waarom zouden de overheidsdiensten dit niet mogen gebruiken om een wapenhandelaar, en mezelf als potentiele moordenaar, op de vingers te tikken. Is het recht om "slecht" te doen zonder dat iemand het weet misschien onontbeerlijk voor onze samenleving. Het moet daarom niet steeds een stop-and-frisk zijn, maar als je daarmee de wapens van de straat haalt en het leven van een kind spaart, mag zelfs dat van mij elke dag.

Kijk maar naar 't begin van je artikel, Jacqueline, waar je trots aankondigt dat je zonder angst 's nachts en alleen durft rond te lopen in Stone Street: "Het ligt namelijk in een veilige precinct". Hoe zou die veilig gehouden worden denk je?

Met vriendelijke groeten en ja: I love New York en geniet wekelijks van je column.

Johan Coppieters.

--------

Dag Johan, dank voor je reactie.

Het is een delicate zaak dat tegenhouden van mensen. De laatste jaren zijn er in New York alleen al verschillende totaal onschuldige mensen -telkens zwarten- door overijverige agenten doodgeschoten. Een balans vinden in een wereld waar, ook in Belgie, veel racisme is, is heel moeilijk. In tijden van politieke spanningen -denk aan jaren dertig, veertig toen joden de boter hadden opgegeten, nu de moslims, in de jaren 1920 de Italianen in Amerika die van anarchistische aanslagen werden verdacht, Sunni-Shiiten, Hutu's-Tutsi's, enzovoort- staan de dingen helemaal op hun kop als het op stop-and-frisk-acties aankomt. Beeld je in dat je een lid bent van zo'n geblameerde groep. Zelf ben ik voor heel bedachtzaam te werk gaan als het aankomt op mensen tegenhouden en controleren op straat want macht en repressie lopen vaak genoeg snel uit de hand.

Wat het veilige stukje New York betreft waar ik in het donker ronddartel: -het gaat over een buurt waar een concentratie is van een aantal van de machtigste bedrijven van de wereld en een toenemend aantal super-de-luxe-apartementen. Een compleet andere wijk met een heel andere dynamiek dan de uitgestrekte arme woonwijk in Brooklyn waar ik het ook over heb.

beste groet, Jacqueline

Install New Rack at 100Mbps

2006-12-15T11:28:00.000+01:00

Toegang tot de nieuwe zaal, maar waar moet nu die server komen?

Allicht niet hier, want deze rack's zijn gestraft en zitten in eenzame opsluiting.

Aha, hier! Rails monteren (neen niets te maken met Ruby),
Sun Fire X2200 er in schuiven, stopcontact en netwerk insteken,...

De Apple Powerbook er even aanhangen, "defaultgateway" verzetten, rebooten en...

Na een late avond interventie van Jacky op de Firewall,
staat de nieuwe server op 100Mbps trafiek te wachten.
Eind goed, al goed dus. Johan

Why is most software so bad

2006-12-06T09:46:00.000+01:00

(from an interview with Bjarne Soustroup in techreview.com)

Technology Review: Why is most software so bad?

Bjarne Stroustrup: Some software is actually pretty good by any standards. Think of the Mars Rovers, Google, and the Human Genome Project. That's quality software! Fifteen years ago, most people, and especially most experts, would have said each of those examples was impossible. Our technological civilization depends on software, so if software had been as bad as its worst reputation, most of us would have been dead by now.

On the other hand, looking at "average" pieces of code can make me cry. The structure is appalling, and the programmers clearly didn't think deeply about correctness, algorithms, data structures, or maintainability. Most people don't actually read code; they just see Internet Explorer "freeze."

I think the real problem is that "we" (that is, we software developers) are in a permanent state of emergency, grasping at straws to get our work done. We perform many minor miracles through trial and error, excessive use of brute force, and lots and lots of testing, but--so often--it's not enough.

Software developers have become adept at the difficult art of building reasonably reliable systems out of unreliable parts. The snag is that often we do not know exactly how we did it: a system just "sort of evolved" into something minimally acceptable. Personally, I prefer to know when a system will work, and why it will.

TR: How can we fix the mess we are in?

BS: In theory, the answer is simple: educate our software developers better, use more-appropriate design methods, and design for flexibility and for the long haul. Reward correct, solid, and safe systems. Punish sloppiness.

In reality, that's impossible. People reward developers who deliver software that is cheap, buggy, and first. That's because people want fancy new gadgets now. They don't want inconvenience, don't want to learn new ways of interacting with their computers, don't want delays in delivery, and don't want to pay extra for quality (unless it's obvious up front--and often not even then). And without real changes in user behavior, software suppliers are unlikely to change.

We can't just stop the world for a decade while we reprogram everything from our coffee machines to our financial systems. On the other hand, just muddling along is expensive, dangerous, and depressing. Significant improvements are needed, and they can only come gradually. They must come on a broad front; no single change is sufficient.

One problem is that "academic smokestacks" get in the way: too many people push some area as a panacea. Better design methods can help, better specification techniques can help, better programming languages can help, better testing technologies can help, better operating systems can help, better middle-ware infrastructures can help, better understanding of application domains can help, better understanding of data structures and algorithms can help--and so on. For example, type theory, model-based development, and formal methods can undoubtedly provide significant help in some areas, but pushed as the solution to the exclusion of other approaches, each guarantees failure in large-scale projects. People push what they know and what they have seen work; how could they do otherwise? But few have the technical maturity to balance the demands and the resources.

Zoekmachines en SEO Zin en vooral Onzin

2006-09-11T10:54:00.000+02:00

De basis.

Zoekmachines zoals Google, MSN, AltaVista, Yahoo en andere fungeren onbetwist al jaren als officieuze “Gouden Gidsen” van het Internet. Het hebben van een website van je bedrijf en bijbehorende URL, werd dus de jongste jaren analoog met het hebben van een telefoon en gekoppeld nummer. Maar heel belangrijk: Mensen moeten het kennen of kunnen vinden. Beide opties klinken eenvoudig, maar verdienen meer aandacht dan je denkt.

“Mensen moeten het kennen”.
Net zoals je je telefoonnummer en locatie op alle drukwerk en andere media vermeldt, moet je dit ook doen met de URL (http://www.mijnbedrijf.be) van je website. Het heeft geen zin een winkel te beginnen op een industrieterrein, zonder dit aan je potentiële klanten te laten weten. Niemand zal langskomen. Je zal je misschien verkeerdelijk afvragen wat er mis is met je producten. Terwijl je vergeten bent de nodige investering in naambekendheid te doen.

“Mensen moeten het kunnen vinden”.
Waar je met je adres en telefoonnummer makkelijk terecht kan in een Gouden Gids, ligt het met je URL iets moeilijker. Je kan een standaard vermelding krijgen en je kan bijbetalen om een grotere vermelding te krijgen. Tot hier klopt de analogie nog perfect met de zoekrobotten. Ook bij bvb Google kan je een “Sponsored Link” kopen, je verschijnt dan, afhankelijk van wat de gebruiker zoekt en afhankelijk van het door jouw opgezette budget voor alle andere gevonden zoekresultaten. Doe je dit laatste niet, dan reken je er op dat je gevonden wordt op basis van een aantal zoektermen, die de gebruiker ingeeft en de daaruit door de zoekmachine geproduceerde rangschikking van websites die elk deze termen bevatten.

Vanaf hier beginnen de problemen: Rangschikken.
Mensen willen om begrijpelijke redenen in deze rangschikking “vooraan” staan. Geen probleem: Men vindt tegenwoordig cursussen die deze heilige graal beloven of bedrijven die adverteren met de belofte je een toppositie te geven en je te registreren bij 1000 zoekmachines. Op lange termijn: bedriegers van de bovenste plank.

Je kan uiteraard wel je website optimaliseren, zodat zoekmachines die jouw pagina’s bekijken, deze zo goed mogelijk kunnen opnemen in hun databank. Alle andere goocheltrucs zijn er op gebaseerd om het -op dat moment en bij die specifieke zoekmachine- gebruikte systeem te misleiden om zo hoger in deze rangschikking terecht te komen.

De geniën achter deze zoekmachines zijn echt wel iets slimmer. Het is dan ook hun core business om deze rangschikkingen zo neutraal en onbeïnvloedbaar mogelijk te houden. Ze zullen dus enerzijds constant bijsleutelen aan hun “page ranking” algoritmes als anderzijds flagrante misbruikers droogweg schrappen uit hun lijsten. (Een tijdje geleden werd zelfs de website van BMW geschrapt uit Google. Reden: Een te veel belovend SEO bedrijf was net iets te ver gegaan…). Voor de Google’s van deze wereld is dit zoals vechten tegen email spam, vechten tegen de vervuiling.

SEO = “Search Engine Optimisation” ofte “zoekmachine optimalisatie”, de nieuwe hype. Een bedrijf zoals bovenstaand -en vele anderen- zou evengoed de term “zoekmachine vervuilend” opgeplakt kunnen krijgen…

De term “Page Ranking” die in deze materie vaak terugkomt en staat voor de positie waarop jouw website in zo’n zoekresultaten lijstje komt, bevat een knipoogje naar één van de oprichters van Google die mee de basis legde van hun originele formule om de zoekresultaten te sorteren: Larry Page.

Om het toch niet allemaal zwart voor te stellen en te beweren dat er geen eerlijke SEO’s zijn, kunnen we een aantal “best practices” opstellen. Hiervoor moeten we weten -maar onthoud dat dit geen exacte wetenschap is en dit elk moment kan gewijzigd worden- hoe de bekendere zoekmachines hun sortering doen.

Page ranking.

Uiteraard komen in het resultatenlijstje enkel websites -eigenlijk correcter gezegd webpagina’s- voor die de gevraagde keywords bevatten. Hiermee is dus het belangrijkste gezegd: je webpagina moet die woorden bevatten waarvan je verwacht dat je potentiële bezoeker deze zal gebruiken om jouw product te vinden.
De belangrijkheid van je webpagina wordt heel vaak door zoekmachines gemeten aan de hand van het aantal andere websites die naar jouw pagina verwijzen en belangrijkheid van deze websites. Zeg maar: De page rank van naar jou verwijzende webpagina’s. Dit wordt meestal nog met een aantal andere criteria gecombineerd, maar hier kom je snel in een grijze zone, die en elk moment kan veranderen, en waar misbruiken heel snel beboet worden.

We denken bijvoorbeeld aan

Hoe meer andere links die pagina heeft die naar jou verwijst, hoe belangrijker jouw link en dus blijkbaar: jouw site.
Hoe meer keywords op die desbetreffende pagina die passen bij de zoekopdracht, hoe meer “punten” voor jouw page ranking.
De relevantie van de woorden of zin waarop de link naar jouw site ligt.

Hier gaan vele SEO’s uit de bocht. Ze proberen, tegen de geest in van de zoekmachines, kunstmatig websites omhoog in die page ranking te krijgen. (Nepsites, pagina’s met massaal veel links naar jouw site, ook wel “linkfarms” genoemd, etc...) Het vervuilt heel sterk de zoek resultaten en de mensen achter deze zoekmachines passen dan ook constant hun algoritmes aan om deze misbruiken tegen te gaan. Je komt hier dus in een soort bewapeningswedloop terecht, waar de SEO bedrijven steeds nieuwe trucjes en technieken boven halen, waar de zoekmachines zich dan weer moeten tegen verzetten. Uiteindelijk hebben deze toch het laatste woord en wanneer zij vinden dat de grens overschreden wordt, schrappen ze websites die over de schreef gaan. Zowel manueel (zoals BMW) als automatisch (op basis van bvb het vermelden van keywords op je site in dezelfde kleur als je achtergrond, enz…).

Wat een verloren energie en geld om in te zetten op zo’n korte termijn visie zonder enige vorm van garantie voor de toekomst.

Best practices.

Wat kunnen we wel doen om veilig, ethisch en toekomstgericht goed vindbaar te zijn. We gaan er van uit dat 2 zaken ontzettend hard meetellen in de berekening van de “page rank”:

De relevantie van de inhoud
Het aantal andere sites die je pagina relevant vinden.

Het eerst kost veel energie en terwijl het tweede moeilijk te beïnvloeden lijkt, hangt dit toch heel sterk samen met goede en steeds up-to-date inhoud, je lot ligt dus wel volledig in je eigen handen. Vergeet bovendien niet dat goeie content waarin jouw doelpubliek geïnteresseerd is het doel is van het hebben van een website.

Techniek
Websites worden opgemaakt in HTML. Naast de tekst die je hierin kwijt kan, laat deze taal ook toe om ondermeer beelden, film en Flash animaties te gebruiken om de inhoud kracht bij te zetten.

Let wel op de nuance: “kracht bijzetten”. Laat dus nooit de inhoud afhankelijk zijn van beelden of Flash animaties, laat staan een website volledig in Flash opgemaakt, waanzin. Zoekmachines hebben dag in, dag uit, robotten die het web afschuimen op zoek naar inhoud. Alle tekst uit je webpagina’s wordt door deze robots opgenomen in hun databank. Beelden en Flash animaties mogen dan wel iets aan het oog zeggen, die tekst robots hebben hier geen boodschap aan.
Zijn beelden of video belangrijk voor jouw publiek, zorg dan naast een goeie ALT-tag, dat de pagina waarop je ze toont voldoende en juiste keywords bevat, zodat de gespecialiseerde Image- of Video zoekmachine ook deze beelden een goeie ranking kan geven.

Grafische verfraaiingen in Flash zijn op zich uiteraard geen boosdoener. Je kan zelfs zo ver gaan om een deel van je navigatie in Flash te implementeren, maar zorg dan tevens (bvb onderaan de pagina) voor een alternatieve navigatie met gewone hyperlinks, zodat de zoekmachine deze kan volgen. Je legt hiermee de drempel voor slechtzienden ook direct een stuk lager.

Ook de HTML opmaak zelf verdient veel aandacht: Nette, heldere en simpele HTML, conform aan de W3C standaard, is niet enkel goed voor zoekmachines, maar verhoogt ook de bruikbaarheid (usability) en toegankelijkheid (accessibility) van je website.

Goeie website bouwers streven hier reeds jaren naar. Zij proberen content (in HTML) te scheiden van opmaak (CSS stylesheets) en extra functionaliteit (Javascript functies). De tijd waarin html-tables en spacer-images gebruikt werden om alle lay-out te doen, is definitief voorbij. Titels, paragrafen, links e.d. hebben een “class” en deze heeft -in een gescheiden stylesheet- presentatie eigenschappen zoals kleur, vorm, grootte, omkadering enz...

De gekozen keywords laat je best in volgorde van belangrijkheid voorkomen in:

Je domein naam en/of URL.
Een URL zoals http://www.defotowinkel.be/lenzen/nikon/210mm.html helpt echt.
De titel van je webpagina (<title>Nikon lens 210 mm</title>)
De meta/keyword tags in je HEAD sectie.
In sub-titels (H1, …, H5)
Geaccentueerd (vetgedrukt, cursief, …) binnen in de tekst
In de intro en tekst van de pagina.

Bij beelden stop je ook best een heel korte beschrijving in je ALT tag van het beeld. Vandaar het belang van een goed CMS dat je toelaat alle bovenstaande punten in de praktijk om te zetten en te beheren. De websitebouwer houdt zich bezig met de technische implementatie hiervan, jij (of een copywriter) zorgt voor de inhoud.

We vermelden hier voor de volledigheid nog bij, dat door de vervuiling van SEO-ers, het in rekening nemen van de meta/keyword tags door Google ondertussen is afgeschaft wegens te veel misbruiken. Er werden te vaak misleidende eigenschappen opgenomen in deze tags, die niet echt zichtbaar waren op de pagina zelf.

Denk er ook aan om de titel van elke pagina significant te maken. “De beste fotowinkel: Nikon lens 210mm” lijkt wel goed, maar “Nikon Lens 210 mm - De beste fotowinkel” is toch stukken beter. Net zoals voor de tekst in je pagina, is het meer vooraan staan van de belangrijkste keywords heel belangrijk.

En “last but not least”, blijkt de stabiliteit van aanwezigheid op het Internet belangrijk te zijn. Goeie hosting is dus geen overbodige luxe. Vermijd de goedkope hosting bedrijven. Offline zijn op ‘t moment dat een zoekrobot of spider passeert en je zakt als een steen in de rangschikkingen.

Inhoud
Hier ligt het meeste werk, maar het mes snijdt aan 2 kanten. Goeie inhoud maakt niet alleen zoekmachines gelukkig, maar ook je bezoekers. Deze moeten namelijk terugkomen, en geïnteresseerd zijn in de inhoud. Dit kan alleen maar als de inhoud relevant is en regelmatig ge-update wordt. We hebben liever bezoekers die daadwerkelijk iets op je site doen (en blijven), dan mensen die er (via een zoekmachine) even komen en direct weer weg zijn.
Schrijf je de teksten voor je website zelf, hou dan rekening dat de bezoeker niet in een magazine zit te lezen, maar wel achter zijn computerscherm. Het is zeker niet onverstandig om te investeren in een goede copy-writer, die ervaring heeft met schrijven voor het Internet. Je mag er met een gerust hart van uit gaan, dat als je tekst en webpagina goed is voor je bezoeker, deze ook OK is voor de zoekmachine. In tweede instantie kan je dan nog een beetje gaan bijschaven.

Stel voor je website, voor delen van je website en voor de aparte pagina’s een lijst van belangrijke keywords op. Controleer of deze keywords ook wel echt voorkomen in de tekst van de pagina’s. Het lijkt soms stom (en wordt zo dikwijls vergeten), maar op de pagina met een technische beschrijving en een foto van een rood fototoestel met Nikon logo ernaast, moet je echt wel de worden “fototoestel”, “rood” en “nikon” terugvinden.

De laatste stroming in het catalogeren van webpagina’s spreekt over het “taggen” van content. Men bedoelt hier vooral expliciet een aantal keywords aan een image of tekst hangen, door deze er gewoon leesbaar naast te vermelden. Dit hoeft niet direct als artificieel over te komen: Je vindt deze trend reeds heel lang terug bij bvb wetenschappelijke artikels. Het kan zeer informatief voor de lezer zijn: Een titel zegt misschien veel, maar een lijstje van belangrijke woorden kan extra helpen. Ook hier weer geldt bovenstaande regel: goed voor de bezoeker = goed voor de zoekmachine.

Een goed CMS houdt ook alle intern en extern gebruikte zoektermen bij.

Hieraan kan je voor de extern gebruikte woorden zien waarop je goed scoort en deze kennis gebruiken om nog meer aandacht te besteden aan net deze termen of beraden waarom niemand met de door jou belangrijke geachte keywords tot op je site geraakt.
Voor termen gebruikt in de zoekfunctie op je website zelf (dat heb je toch, niet?) is het belangrijk om te zien wat de bezoekers intypten en nog belangrijker voor welke zoekopdrachten er geen resultaten waren. Voorbeeld: Iemand zoekt “telefoonnummer” en vindt niets. Wat blijkt: het telefoonnummer staat wel op de site (oef!), maar niemand dacht er aan om het woord “telefoonnummer” hier ook bij te vermelden.

Links
Niet eenvoudig, maar toch de moeite waard. Hard werk en veel geduld zullen je heel ver brengen. Stuk voor stuk zoek je de voor jou interessante websites uit en contacteert de eigenaars met de vraag of ze geen vermelding (met link) naar jouw website willen opnemen. We denken hier vooral aan journalistieke websites, review sites, verzamel of portal sites, websites van klanten en/of leveranciers, mogelijkheden legio.

Verwaarloos naast je normale navigatie structuur ook niet het aanbrengen van “cross links” binnen in je teksten. Wanneer je in een pagina spreekt over iets wat in een andere sectie uitgelegd wordt of daar ook aan bod komt, zet dan gerust een link midden in je tekst naar deze sectie.

Betrouw niet te veel op allerlei tools die er op het internet rondzwerven (page rank calculators e.d.). Leer geduld op te brengen en blijf energie in die website steken, dit kan op langere termijn ongelooflijke rendabel zijn. Bespreek al je “efforts” minstens 1 a 2 keer per jaar met een degelijke internet marketeer of leg een meeting vast met je website bouwer. Gratis is dit allemaal niet, maar zonder investering, geen opbrengsten.

Publiciteit
Gebruik alle traditionele media zoals advertenties in magazines, kranten, radio of TV. Vergeet ook de pers niet: Eén goed artikel in het juiste tijdschrift, één goeie bespreking op een toonaangevende website kan meer goed doen, dan 10 betalende advertenties. Schrijf zelf eens een artikel en stuur het naar een aantal journalisten.

Daarnaast heb je het Internet zelf: “AdWords” op Google, “adCenter Campaigns” op MSN of Yahoo’s “Search Marketing” langs de ene zijde, helpen je zeer zichtbaar te zijn, wanneer mensen op zoek gaan met voor jou belangrijke keywords. Langs de andere zijde vind je het meer traditionele banner gebeuren: Je laat je website bouwer een (kleine) visuele advertentie maken, die dan, afhankelijk van het budget dat je voor ogen hebt, op andere voor jou belangrijke sites tegen betaling getoond worden.

Slot

Na 10 jaar Internet technologie en websites bouwen binnen Duo, is het voor het eerst dat er in één jaar tijd twee gescheiden problemen zo vervelend en hardnekkig de kop opsteken. Twee fenomenen die het leven zijn ingeroepen door een aantal door opportunisme gedreven nieuwe bedrijven en individuen. Email marketeers, zeg maar ronduit spammers en te veel belovende SEO-ers zijn beiden de huidige vervuilers van het Internet. Maar er is hoop: Spam geraakt de laatste weken minder en minder door onze filters en de overmoedige SEO-ers zullen door hun klanten en door de zoekmachines wel ontmaskerd worden.

Website eigenaars moeten dus niet vallen voor loze beloften, maar moeten blijven investeren in een technisch goed opgezette en interessante content. Een goed CMS kan je hier veel bij helpen. Daarnaast blijft communicatie naar de buitenwereld in alle media het werktuig bij uitstek. Spreek met je website bouwer. Verwacht echter geen mirakels op korte termijn, zoals wonderdokters wel voorspiegelen, hoe leuk en aantrekkelijk ook.

Als je één ding moet onthouden: Is de inhoud goed en leesbaar voor de bezoeker, dan zal hij dit inherent ook zijn voor de zoekmachines.

Apple's (iPod) robustness

2006-04-11T15:52:00.000+02:00

Yesterday, my 18 year old daughter came back from a school trip to Italy. When driving from Rome to Pompei their bus caught fire. Luckily nobody got hurt. However they all had to leave the bus in a hurry. So most kids couldn't take their hand luggage with them. Before the fire department arrived, the bus was on fire and all back rows completly burned out.

One of her friends had to leave his iPod and inMotion sound dock. When the fire department was through, they could recover what was still recognizable.... The plastic on the iPod is completly bubbled and burned. The iPod is more or less melted into the sound dock.

But after a little bit of cleaning, the friend moved the "lock slider" and pushed the "play" button... the incredible Apple Logo appeared. Seconds later it was booted and we selected a playlist and the iPod started playing music. No, not through the speakers, they didn't survive the flames, not made by Apple either. But the iPod works fine. Even the touch sensitive wheel still does its job. Great stuff, Apple!

Apple's secret strategy

2005-06-07T17:45:00.000+02:00

Apple will always be a hardware company. They earn their money by selling iPod's, PowerMac's, XServes, iMac's, MiniMac's, PowerBook and iBooks. In the past, they had to make sure Mac OS X was brilliant, otherwise there was no reason to buy Apple Hardware. But thinking about their switch from PowerPC to Intel chips. Then the future for Apple is so bright. Where you could only run OSX on those wonderful machines (= Apple's cashcow), you can now run Windows on this hardware platform too. So you can better buy your hardware from Apple, this way you can run Windows and OSX. Not to speak about the much better engineering you get, or about the very nice design, or the better service and support, etc. Ofcourse you can run Linux on everything, but for now, this is only important on servers. If I'm right, you can better start buying Apple stock. Johan Coppieters, Duo nv, Brugge, Belgium.

To be or not to be

2005-04-15T10:13:00.000+02:00

by William Shakespeare

To be, or not to be: that is the question:
Whether 'tis nobler in mind to suffer
The slings and arrows of outrageous fortune,
Or to take arms against a sea of troubles,
And by opposing end them. To die: to sleep;
No more; and by a sleep to say we end
The heart-ache, and the thousand natural shocks
That flesh is heir to. 'Tis a consumation
Devoutly to be wish'd. To die, to sleep;
To Sleep? Perchance to dream! aye there's the rub;
For in that sleep of death what dreams may come,
When we have shuffled off this mortal coil,
Must give us pause: there's the respect
That makes calamity of such long life;
For who would bear the whips and scorns of time,
The oppressor's wrong, the proud man's contumely,
The pang's of depised love, the law's delay,
The insolence of office, and the spurns
That patient merit of the unworthy takes,
When he himself might his quietus make
With a bare bodkin? who would fardels bear,
To grunt and sweat under a weary life,
But that the dread of something after death,
The undiscovered country from whose bourn
No traveler returns, puzzles the will,
And makes us rather bear those ills we have
Than fly to others that we know not of?
Thus conscience does make cowards of us all,
And thus the native hue of resolution
Is sicklied o'er with the pale cast of thought,
And enterprises of great pitch and moment
With this regard their currents turn awry
And lose the name of action.

My dream camera

2005-04-04T18:04:00.000+02:00

Although the camera I have now, is really really great, there is always room to improve, room to dream.

During the last 25 years, I had a number of camera's starting with a Canon A1 in 1978 to my first digital shooter a Nikon Coolpix 5000, till I fell in love with my current Nikon D100 in New York.

Dreaming of things which are too expensive to buy, or for which you don't have a real need professionally, is still fun. So here is my wish list. I think the latest Canon EOS-1Ds Mark II's or Nikon's D2X come very close, but there is still some room for improvement. I’ve also added "compatible with my current lenses", which, in my case, means another Nikon, but this very specific to my personal situation.

The wish list

Digital SLR camera
≥ 10M pixel, allowing some digital zoom/cropping in photoshop
≥ 5fps for minimum 4 seconds, let's say minimum 20 images
Decent LCD, ≥250.000 pixels, ≥2.5 inch
compact flash card, allowing ≥1Gb microdrives
Firewire connectivity
GPS + timestamp built-in
Lithium Ion battery
Built-in flash, hot shoe, sync connector
Playback zoom up to pixel level (10x to 20x)
100 to 1600 or more ISO rating
Shutter 30 secs to 1/8000 sec
Wireless 802.11 connectivity Remote control
Connectable to an iPod
No measurable shutter lag
Auto/lock/manual focus
Auto/lock/manual exposure
User profiles including white balans, AF mode and image quality setting
Sound memo per image
Orientation sensor
RAW, TIFF and JPEG formats.
Compatible with my current lenses

Think Different

2005-04-04T12:38:00.000+02:00

by Apple Computer

Here’s to the crazy ones.

The misfits.
The rebels.
The troublemakers.
The round pegs in the square holes.

The ones who see things differently.

They’re not fond of rules.
And they have no respect for the status quo.

You can praise them, disagree with them, quote them,
disbelieve them, glorify or vilify them.

About the only thing you can’t do is ignore them.
Because they change things.

They invent. They imagine. They heal.
They explore. They create. They inspire.

They push the human race forward.

We make tools for these kinds of people.

While some see them as the crazy ones,
we see genius.

Because the people who are crazy enough to think
they can change the world, are the ones who do.

Think different.

Fun in Computing

2005-04-04T09:00:00.000+02:00

by Alan J. Perlis, 1922-1990.

I think that it’s extraordinarily important that we in computer science keep fun in computing. When it started out, it was an awful lot of fun. Of course, the paying customers got shafted every now and then, and after a while we began to take their complaints seriously. We began to feel as if we really were responsible for the successful, error-free perfect use of these machines.

I don’t think we are. I think we’re responsible for stretching them, setting them off in directions, and keeping fun in the house. I hope the field of computer science never loses its sense of fun. Above all, I hope we don’t become missionaries. Don’t feel as if you’re a Bible salesmen. The world has too many of those already. What you know about computing is only in your hands. What’s in your hands, I think and hope, is intelligence: the ability to see the machine more than when you were first led up to it, that you can make it more.